Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Na regen, komt zonneschijn!

 
Jeetje, na ongeveer 1,5 maand op een roze wolk te hebben gelopen ben ik ruw en onverwachts snel tegen de aarde gedonderd.

De wereld lijkt opeens een stukje donkerder en onzekerder. Niets lijkt meer zin te hebben en toch ook wel. Liedjes met teksten als: "why did your love go away?, don't ever get to think your irreplacable en I'm not missing you!" hebben opeens meer betekenis.

Maar heb ik dan echt al die tijd in een droom geleefd en het mooier gemaakt dan het was? Liefde zal dan inderdaad wel blind moeten maken.

Hoe kan iemand opeens zo omslaan en andere gevoelens hebben? Waarom zeiden ze of deden ze dan die bepaalde dingen? Ik zou dat nooit iemand aan kunnen doen. Je zou toch beter moeten weten? Blijkbaar is het niet voor iedereen zo duidelijk en zwart/ wit te zien.

Waarom volg je toch jouw hart en blijf je hoop houden als je ergens wel de signalen opvangt en jouw gevoelens en verstand aangeven dat iets niet goed zit?

Waarschijnlijk omdat de waarheid en een gebroken hart ook geen prettige alternatieven zijn. Soms wil je het gewoon nog niet onder ogen zien.

Na mijn laatste gebroken hart had ik mezelf beloofd niet meer zo snel voor iemand te vallen en dan weer gekwetst te worden. En toch heb ik het weer voor elkaar gekregen.

Waarom loop ik dan ook zo hard van stapel en wil ik zo veel en zo snel? Omdat ik toch in de veronderstelling was dat het wederzijds en voor altijd kon zijn. Ik baal en schaam me ervoor. Terwijl ik weet dat ik me zo niet hoef te voelen. Ik had dit immers ook niet in de hand.

Daarom leer ik hier weer van, maar zal ik niet compleet veranderen. Dat is niemand waard. Ik zal weer een stuk voorzichtiger zijn, maar als het weer lijkt te kloppen ga ik er gewoon weer voor.

Want wat is er nou mooier dan verliefd zijn? En gewoon toegeven aan dat gevoel. Helaas betekent dat vaak ook jezelf kwetsbaar, open opstellen en het risico lopen gekwetst te worden. Maar niets is zeker in het leven en als je het niet probeert zul je het ook nooit weten.

Ik probeer het nu ook nuchterder en zonniger te bekijken. Waarschijnlijk pasten we dan toch niet bij elkaar. Ik had ook zo mijn twijfels, maar dacht als het meant to be is, komt het wel goed. Dus het mocht gewoon niet zo zijn. Ik was zeker niet van plan dit gevoel op het spel te zetten door wat stomme irritaties. Dat geef je toch niet zomaar op? Je hebt er niet voor niets tijd en energie in gestoken? Een goede relatie vraagt ook zo nu en dan om wat toewijding en werk.

En toch zit je met een raar en naar gevoel. Heb je opeens minder energie en eetlust. Zit je vol met haat en pijn. Terwijl dat je ook niet verder helpt. Je kan ook niet boos zijn op iemand die eerlijk is en die gewoon niet dezelfde gevoelens kan beantwoorden. Dat is gewoon zo in het leven en in de liefde. Maar je mag ze wel kwalijk nemen dat ze een tijd lang die illusie gewekt hebben en valse beloftes hebben gemaakt. En het lucht soms op om boos te zijn en een schuldige aan te wijzen.

Ik herleef weer momenten en herinner me zinnen en beloftes. Ik had nog zoveel plannen en dingen willen doen. Ik heb alle lieve smsjes, berichtjes en foto's nog. Die zullen op den duur naar de achtergrond verdwijnen, maar altijd wel indruk achterlaten. Toch vreemd dat iemand na zo'n korte tijd al helemaal deel uit gaat maken van jouw leven. Het wordt een gewoonte dat ze bij je zijn en je kunt je een leven zonder hen niet meer voorstellen. Je wil alles met ze delen en ze beter leren kennen, maar als dat maar eenzijdig blijkt te zijn kun je maar beter de waarheid onder ogen zien. Natuurlijk moet ik niet alleen maar kwaad en verdrietig terugkijken. Er waren genoeg leuke momenten. Maar dat maakt het allemaal nog onbegrijpelijker en oneerlijk.

Zo blijkt maar weer: "All good things must come to an end en Nothing lasts forever!"

Gelukkig zijn er altijd familieleden en vrienden die je steunen. Fijn om te weten dat er altijd mensen voor je klaarstaan. En dat je zeker niet de enige bent die dit meemaakt. Er zijn ook nog veel ergere scenario's te bedenken.

Dan denk je nog jeetje die persoon laat iets goeds schieten, eigen schuld en ze zullen nog wel spijt krijgen. Maar ergens weet je ook dat dat niet zo is. Zij hebben het immers uitgemaakt dus hadden niet hetzelfde gevoel. Waarom zouden ze je nu dan opeens gaan missen? Hun leven gaat door en ze ontmoeten nieuwe liefdes. Ook hun hart zal weer gebroken worden. Maar die gedachtes kunnen even wat helpen. En natuurlijk: jouw leven gaat ook door, ook jij zult weer nieuwe mensen ontmoeten en ontdekken dat het veel beter en leuker kan zijn. Iedereen is immers vervangbaar, nietwaar? Maar je weet nooit wanneer dat is en soms lijkt het nog zo ver weg. Het leven is soms zwaar en hard!

En toch blijf ik geloven dat de juiste bestaat! Soms duurt het gewoon wat langer voordat diegene op jouw pad komt. Soms denk je gewoon te snel die persoon al gevonden te hebben. Je moet ook zelf gelukkig kunnen zijn. Geluk en succes in het leven is niet afhankelijk van anderen. Het is jouw eigen leven. Maar het wordt soms wat makkelijker als je dat leven kunt delen met een geliefde!

En zoals vandaag leeft het weer een beetje met me mee: na de regen, kwam de zonneschijn!

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags